Je stond mee aan de wieg van de bloesemroutes. Hoe is dat idee precies ontstaan?
Christ: Er kwamen steeds meer appel- en fruitboomgaarden in deze streek. Als ondernemers wilden we de inwoners mee laten genieten van de mooiste periode op ons bedrijf: de bloei van de bloesems. Het eerste plan, nog tijdens de coronaperiode, was om de buren de mogelijkheid te geven door de boomgaarden te wandelen. Hen de bloesems van dichtbij te tonen. Dát is wel wat anders uitgedraaid (lacht). De coronaperiode had toch nog zo zijn voordelen, er doken veel meer wandelaars op dan verwacht.
Welke verschillen zijn er tussen appel- en perenbloesems die bezoekers misschien niet meteen opmerken?
Peren bloeien 10 dagen eerder dan appelen en ook minder lang. Ze hebben een witte kleur en hun geur is eerder subtiel. Appelbloesems hebben een meer roze tint, creëren dat typische, zachte lentetafereel en verspreiden ook een sterkere, zoete geur.
Hoe ervaar je de aanwezigheid van wandelaars en fietsers in jouw boomgaarden?
Alleen maar positief. C’est comme à la plage: is het mooi weer, dan passeert er veel volk, regent het, dan blijven ze liever binnen.
We hebben het geluk dat we de poorten niet moeten opendoen, die staan altijd open (lacht). Het lokaal bestuur ontzorgt ons ook en neemt de praktische kant van de organisatie op zich. Onze bedrijfswerking wordt op die manier eigenlijk weinig tot niet verstoord, we hebben enkel goede ervaringen. Ook de wandelaars gedragen zich correct, al is het soms erg druk. We zijn ze dankbaar dat ze hun afval niet laten rondslingeren op onze gronden.
Wat blijft er je bij van de voorbije edities?
Af en toe duikt er een bekende op, die dan bijvoorbeeld met een groep collega’s na het werk afspreekt om de bloesemroutes af te wandelen. Of een grote familie haalt op zondagmiddag een tafel uit om een aperitief te drinken. Heel leuk om te zien gebeuren.
Hoe zie je de toekomst van de bloesemroutes?
Als de organisatie van de bloesemroutes haar schouders mee onder het evenement blijft zetten, zal dat een lang leven beschoren zijn. Ik zie de eindstreep nog niet, eerlijk gezegd (lacht). Wat ik nog wens voor de bloesemroutes? Ik droomde ervan de boomgaarden open te stellen. Die droom is dus al een aantal keren werkelijkheid geworden! Daarom wil ik graag de omgeving bedanken: ook dankzij hen kunnen we hier onze appelen en peren telen. Iedereen is van harte welkom om de bloesemroutes te komen ontdekken, nog tot en met 3 mei. En wie me onderweg tegenkomt, mag me altijd aanspreken. Laat ons er zijn voor elkaar.
Bedankt voor dit gesprek, Chris.
Lees ook het gesprek met Carla Devaere en An Vanoverbeke van Wolfcarius Fruit.
